Indigenae in Canada: a traumatismo coloniare ad viam autodeterminationis Introductio: terminologia et demographia In Canada termini officiales pro populis indigenis adoptati sunt, in Actu Constitutionali anno 1982 stabiliti: «First Nations» (primi nationes) — populi indigeni (praeter Inuitos et Métis), «Inuit» (Inuiti) — populi indigeni Arcticæ, et «Métis» (Métis) — posteri matrimoniis mixtis inter Europaeos et Indigenas. In summa vocantur «Indigenous Peoples» (populi indigeni). Sunt plus quam 1.8 milliones hominum, vel circiter 5% populationis nationis, repraesentantes plus quam 600 communitates agnitas (First Nations Bands) et loquentes plus quam 70 linguis. Eorum historia est historia resistentiae, adaptationis et viae complexae ad restitutionem iurium intra statum Canadensem hodiernum. Trauma historica: systema reservationum et scholae residentiales Clavis machina politicae coloniae facta est «Lex Indigena» (Indian Act) anni 1876, quae adhuc fundamentalis lex est ad relationes inter statum et First Nations regendas (quamquam multis vicibus mutata). Statuit systema reservationum — territoria isolata, ubi Indigenae reapse clausi erant, iuribus civibus privati et imperio super opes carentes. Terrae reservationum Coronae adsunt, communitates tantum usum habent. Institutum maxime destructivum fuit Scholae Residentiales (Residential Schools), quae ex annis 1880 ad 1990 exstiterunt. Sub slogan «occidere in puero Indigenam» liberi vi separabantur a familiis, vetabantur loqui lingua nativa et culturam exercere, subiciebantur violentiis physicis, affectivis et sexualibus. Propositum erat assmilatio coacta. Magnitudo traumatis: Circiter 150,000 liberi per hanc rationem transierunt. Commissio officialis veritatis et reconciliationis (Truth and Reconciliation Commission, 2008-2015) hoc agnovit ut genocidium culturalem. Consequentiae: Trauma transgenerationale, amissio linguarum (plus quam 2/3 linguarum First Nations in periculo extinctionis sunt), problemata socialia (alcoho ... Read more