Archetypus Mater-Trixter hodie: deconstruction sanctitatis et nova ethos curae Archetypus Mater-Trixter est synthesis culturalis radicalis, fractura una ex maximis stereotypis socialibus persistentibus et sacralizatis — imaginem Matris ut corporis victimae absolutae, sanctitatis, emotionalis inerrabilitatis et asextualitatis. Mater-Trixter hodie est ironica deconstructrix, agens subversiva expectativarum patriarchalium, usans astutiam, humor, manipulatio et strategicam "imperfectionem" ad vivendum, realisitationem et revisionem regulorum ludi nominati "maternitatem". Eius adventus significat transitionem ab archetypo monolitico Matris (Demetris, Madonna) ad subjectivitatem plurialis, contradictorii et reflexivam. Historica presupposita: ab mythologia ad pop-culture saeculi XX Trixter (Loki, Hermes, Corvus) in mythis est marginalis, transgressor limitum, figura caosi et renovatio. Gendera trixsterae (Aphrodite sicut dolens, Sirenes) erant coniunctae praecipue cum seductione. Coniunctio initii trixsterialis cum rolo materno — phenomenon novum, factum possibile solum post secundam saecularem feminismi voltem, initientem problematizare "naturalitatem" oneri materni. Praedae in litteratura: Imagines Matris apud Flannery O'Connor aut Toni Morrison (ut Sethhe in "Amata") iam portant characteres tragici trixsterialis — ipsae transgredientes maximum ius (causam filii), ut eum a malo magis salvari, agens secundum logicam cruellem, incomprensibilem circumstantibus. Praeda cinematographica: Missis Dubak in "Occidere Bill". eius nomen codicem "Cottonmouth" et vengeance frigida, calculata, est trixterismus, ex controllo evasus et directus ad destructionem. Ea est anti-mater, usans odium maternum ut combustibilem ad violenter. Imperfecta manifestationes: strategiae et tacticae 1. Trixter ut tacticus quotidiani vivendi.Hic Mater usat parvis astutibus et simulacris, ut servet sibi mentem et spatium in conditionibus responsibilitatis parentalis totalis. Personae cinematographica: Rit ... Read more