Fervescens aqua: utilitas et noxius ab perspective chimiae, microbiologiae et physiologiae Introducere: Thermica tractatio sicut vetustissimus methodus purificandi Fervescens aqua est unus ex vetustissimis technologicis methodis, applicatis a hominibus pro purificando aquae. Ab perspective scientiae, hoc est physico-chimicus processus, ducens ad profoundas mutationes in structura et compositione aquae. Effectus eius est ambiguus: solvit multa problemata, sed simul parit nova. Auctio utilitatis et noxii postulat analysin in tribus levelis: microbiologico, chimico et biologico (influentia in organismum). 1. Utilitas: destructionem patogenorum et reductionem periculorum Prima et incontestabilis utilitas fervescendi est effectus antimicrobianus. Denaturatio proteinorum. Alta temperatura (100°C in normali pressura) causat irreversibilem denaturationem (contracturam) structurarum proteinarum in plurimis formis vegetativis microorganismorum: bacteriis (inclusis enterobacteriis, salmonellis, legionellis, vibrio cholerae), viris (enterovirus, rotavirus, virus hepatitis A) et multis unicellularibus (lambliae). Hoc facit aquam safe in perspective epidemiologica. Removendus compositi volatili. In fervescendo, ex aqua removuntur gasi soluti: chlor (usutus in stationibus purificandis municipalibus) et producta sua lateralia (chloroform, trigalometanae), et sulfuris hydridus. Hoc meliorem facit proprietates organolepticas aquae (disparit odorem et sapore chloris). Reductio rigiditatis. In fervescendo prodiuntur in sedimentum partes salum rigiditatis (carbonatis calcii et magnii). Hoc temporarie reducit rigiditatem generalis aquae, quod potest esse utile pro his, qui habeunt digestivum sensibilem vel propensionem ad calculosis renalis (quamquam directa connexionem rigiditatis aquae et calculosis probatur non est). Factus curiosus: Non omnes microorganismi necantur ad 100°C. Sporae aliquorum bacteriorum (exempli gratia, causatoris botulismi Clostridium botulinum vel anthraci ... Read more