Sociologia invidiae: ab custodia resourcium ad scenarium culturale Introducere: Invidia ut fenomenum socialium, non psychologicum Invidia, quamquam saepissime consideratur ut affectus profundissimus, irrationalis, sociologica analysis revelat fundamenta systematica. Invidia non est simpliciter pathologia individui, sed affectus socialis, structuratus normis culturalibus, relationibus oeconomicis et ordinibus generis. Funcionat ut mechanismus controlis socialis, regulationis accessus ad resourciam (affectivam, sexualis, materialis) et sustentationis formarum relationum statutarum. Sociologia studit invidiam non ut morbum, sed ut indicium conventionum socialium de jure proprietatis, fidelitate et limitibus privati. 1. Fundamenta evolutionis et sociologiae: custodia partnershipis ut resourcium Ex perspective sociobiologiae et sociologiae evolutionis, invidia evolvit ut mechanismus adaptativus, directus ad protectionem investmentum reproductive et socialium criticorum. Strategica custodia resourcium: In contextu curae longae pro prole (quod characteristicum est homini) partner est resourcium clavium. Invidia, specialiter virilis, focata in infidelitate sexuali, historicamente servivit ut garantia a rebus in prole alieno investiendo resourciam. Invidia feminina, sicut demonstrant investigationes (David Buss), frequentius focata est in infidelitate affectiva, minacens distrahitum tempus, attentionem et resourciam materialis partenaire ab illa et prole. Protectione capitalis socialis: Partnership est non solum allians biologicus, sed etiam socialis, coniungens reticulae parentales, statum, opportunitates oeconomicas. Periculum dissolvtionis huius allianciam significat loss magnam partem capitalis socialis, quod parit reactionem affectivam intensam. Notitia mirabilis: Investigationes transculturalis anthropologi Davidi R. J. Laine demonstrant quod in societatibus cum alta certitudine in paternitate (velut in aliquibus societatibus matrilinearibus) vel in institutione ... Read more