Rectitudo et servitium claustrale: hygiena socialis, oeconomia laboris invisibilis et aesthetica postmodernistica Introducere: Rectitudo ut constructus socialis et industriia Conceptus "rectitudinis" longe a binaria oppositio "sordidum/pulchrum". Est constructus socioculturalis, historicus definitus tabu religiosis, paradigmis medicinalibus, differentiis classicis et idealibus aesthetis. Servitium claustrale, ortum ut responsus urbanizationi et divisioni laboris, non est solum fornitor servitiorum domesticorum, sed et agens hygienae socialis, marquer statvs et operator laboris "invisibilis" in oeconomia postindustriali. Evolutio eius refletit mutationes in conceptu privatis, sanitatis et organizationis spatii urbani. 1. Genealogia historica: ab inquinamento rituale ad modernum hygienicum In societatibus archaicis rectitudo fuit primum categoriis rituales (exempli gratia, conceptus "miasmata" in Graecia vetus aut "harama" in Islamo). Professores claustrales saepissime attribuuntur castis inferioribus, "inquinatis" (japonici "burakumin", indici "dalita"), creans paradoxum: hi qui praestant rectitudinem, ipsi reputantur socialiter "inquinati". Periursum venit saeculo XIX cum triumpho moderni hygienici. Opera Loui Pasteuri et Roberti Kochi coniunxerunt sordidum morbis. Rectitudo facta est questione sanitatis publicae et politiae statvallis. Venerunt servitii municipalis collectionis impii et pulicationis strvctv (in Londina — post "Magnam inquinamentum" 1858). In aetate Victoriensi, servitum domesticum, cuius munus est pulitio, factum est symbolis mediocv classis, labor eius ritualizatus demonstratio controlis super "barbarica" natura materiae intra domum. 2. Clenivus ut industriia: oeconomia outsourcing et precariat In medio saeculo XX venit industriialisatio rectitudinis. In locum servitutis domesticarvm venunt societates claustrales professionalis. Hoc factum est effectus plurium processuum: Feminizatio laboris et accessus mulierum in mercatum: Labor domesticus del ... Read more