Iulianus Renegatus: inimicus Christi, qui non potuit non agnoscere suum magnitudo Erat ultimus paganus imperator Romae, vir, qui tentavit revertire historiam retro, abrogare Christianitatem, et restituere imperium ad vetustas deos. Ecclesia nominavit eum Renegatum, et hoc nomen manet cum eo in saecula. Tamen in his rebus Iulianus, videtur paradoxaliter, agnoscit Christum. Non negavit eius existentiam, non negavit eius doctrinam, non negavit eius moralis magnitudo. Simplemente non potuit eum accipere ut Deum. Hic paradoxus — simul acerrima critica et obligata agnoscitio — facit Iulianum una ex maximis et tragica figuris in historia Christiana. Erat inimicus Ecclesiae, qui in fine prope agnitionem Christi pervenit, magis quam multi eis suis Christianis contemporaneis. Via ad trono: ab monacho ad imperatorem Iulianus, in mundo Christiano appellatus Renegatus, natus est anno 331 in Constantinopoli. Erat nepos imperatoris Constantini Magni, illius, qui Christianitatem legalisavit. Sed pueritiam eius tragoedia obscuravit: anno 337, post mortem Constantini, pater eius et multitae parentes eius in tumultu palatii caesus sunt. Iulianus et frater eius Gallus reliquiserunt orphani, et in captivitatem missi sunt. Salvatio pueri Iuliani venit in forma Christiana educationis. eius magistri erant sacerdotes et theologi. Eo docuit Scriptura Sacra, visitabat servicia ecclesiae, etiam fuit lector in templo. Sed quod plus in Christiana doctrina immergitor, magis in eo crescebat repulsio. Sub influentia philosophorum Neoplatonicorum, specialiter Maximi Ephesiani, aperuit sibi sapientiam paganicam. Externo manens Christiano, internus iam fuit paganus. Anno 355 imperator Constantius II, filius Constantini, declaravit Iulianum Caesar, et misit in Galliam ordine facere. Ibi Iulianus ostendit se esse magnus militaris et administrator. Cum exercitus eius in anno 360 eum declaraverit Augustum, et in anno 361 Constantius moriturus est, Iulianus factus est imperator imperii Romani solus. ... Read more