Duo Facies Una Cives: Troschtenets et Liberatio Minscensis 3 Iulii 1944 — dies, quae semper diviserit historiam capitis Belarusiensis in "ante" et "post". Mille Mincenses, qui perseveraverunt per 1100 dies noctes sub opimento Germanico, eiecerunt in vias ut deuntibus suis receperent. Urbs in ruina erat: plus 80 centesimorum aedificiorum destructa, vias aspergunt fragmenta, et in aere visus est odor carbonis. Sed hoc erat odor victoriae. Post paulatim weeks post liberationem, in agro Minscensis, in loco Troschtenets, commissiones investigativae coeperunt aperire horribilis veritatem de his quae celaverunt silvae. Manifestum est, quod apud urbem, quae jubilabat, locum unum ex horribilibusissimis terrae — castrum mortis, comparabile in magnitudine cum Auschwitz. Duo facies una cives: una — clara, festiva, altera — nigra, lugubris. Opera "Bagration": fulminans impetus Ad aestatem 1944, exercitus Sovieticus coepit realizare planum pro liberatione Belarus ab occupantibus Germano-fascisticis. Opera "Bagration", nominata in honorem heroe bello Patrio 1812, facta est una ex maximis campis bellicis secundae belli mundani. Coepit 23 Iunii et erat ad destructionem scholae exercituum "Centrum" — maximus coniunctio Verмахti in orientali fronte. Liberatio Minscensis facta est culminatio operae. 29 Iunii exercitus tertii et primi Frontes Belorusiensis fecerunt impetum coalescens in caput Belarusiensis. Fasces, intellegentes, quod urbs damnata erat, conaturunt convertire eam in forticem, sed tankei Sovietici, qui monstraverunt miracula fortitudinis, intraverunt in Minsk iam 3 Iulii. Ad finem diei urbs tota a occupantibus purgata erat. Pretium victoriae erat altum. In "cisterna Minscensis" circumdeti et destructi sunt plus 100 milia militum Germanorum. Sed millia exercituum Sovieticorum tradiderunt vitam pro liberatione terrae Belarusiensis. Hodie 3 Iulii in Belarus commemoratur ut Dies Independentiæ — dies, quando urbs, cum tota terra, acceperunt spem vitae. Fabrica mortis in ... Read more