Homo et equus in cultura contemporanea: a partnershipe utilitaria ad alliance simbolicum Per saecula, relationes inter hominem et equum structae sunt in base utilitaria: transport, bellum, agricultura. Tamen cum adventu aetatis machinarum in saeculo XX-XXI, necessitas practica equorum in societatibus developptis quasi desinit. Tamen equus non abiit a cultura. Contrariam, eius rolus transformatus est, translocatus ab area laboris corporalis ad symbolica, psychologica et therapeutica. Alliance contemporanea hominis et equi est fenomenus complexus, ubi inter se confluentes nostalgia, quaestio existentialis, psychologia et nova etica. 1. Symbol: nostalgia pro authenticitate et natura In mundo superabundo digitalibus technologiis et mundis virtuales, equus factus est symbol potentis a authenticitate, virtute naturali et "historia viva". Ille percipitur ut ligamentum cum mundo "verum" amissum. Cinematographus: Equus manet heros principalis in pelliculis epicis et historicis ("Regnum Terminus", "Mulan", "Duna"). eius praesentia creatur instantanea sensum magnitudinis, libertatis et aetatis technologiae. In modernis westernis (ut in "Jango liberatus" C. Tarantino) equus non est solum vehiculum, sed signum statuti, libertatis et codicis honoris. Litteratura et cultura popularis: A equis sensili in saga "Vesco" usque ad metaphore "equus obscurus" in politica — forma manet suam significativitatem. Ille repraesentat partem incontrolabem, "savage" animae humanae, quam non potest completim digitalizari aut subdare. 2. Sport et statvs: elitaritas et partnership Disciplina equina (equitation, concurs, triginta) ex preparatione militari convertit in una ex disciplinis sportivis maxime costose et elitaribus. Hoc iam non est solum competitio, sed partnership valde pretiosa, requirens annos exercitationis, intellectus communis et magnas inponendas pecuniarias. Equus hic est athlete vivus, ponderans, statvs cuius potest superare statvs dominantis. Nota: In anno 2023, equus nomine ... Read more