Cur pueri ludum "latebras" amant: psychologia evolutionaria, cognitio progressio et exercitatio socialis Introductio: phaenomenon universale Ludus latebras est unus ex antiquissimis et diffusissimis ludis puerorum in mundo, qui invenitur in culturis omnium continentium. Eius attractio pro pueris circiter ab aetate 1,5 ad 7-8 annos explicatur non simplici delectatione, sed complexu subtili causarum psychologicarum, cognitivarum et socialium. Hic ludus est quasi exercitatorium pro cerebro et intellectu sociali, tangens claves gradus evolutionis pueri. Eius universalitas indicat radices evolutionarias profundas. 1. Revolutio cognitiva: exercitatio "constantiae obiecti" Secundum theoriam progressionis Ioannis Piaget, fundamentale cognitium infantiae est formatio constantiae obiecti (object permanence) — intellectus quod res vel persona permanet exsistere, etiam cum non videtur. Hoc formatur ad 1,5-2 annos. Ludus latebras est experimentum vivum ad comprobationem huius principii. Cum mater vel pater "latent" (faciem palmis operientes), deinde appareant cum verbo "Cucu!", infans gaudet confirmationem suae novae mentis formae: "Parens nusquam abiit, sed modo temporarie latet". Postea, in classicis latebris, puer exercet formam magis subtilis huius artis: mentali retentione imaginis quaerentis/latentis, praedictione actionum eius ("Ubi potest esse?"), consilio suae latebrae. Hoc evolvit memoriam operativam et cogitationem spatialem. Exemplum: Propterea infantes ante certam aetatem saepe "latent" valde inefficaciter — oculos tantum operientes aut caput sub pulvillo celantes, totum corpus visibile relinquentes. Pro eis "invisibilis esse" significat litteraliter "non videre". Hoc indicat quod abstractum intellectus latebrae adhuc in formatione est. 2. Imperium anxietatis et acquisitio separationis Ludus latebras est securus, moderatus exemplum separationis et reunionis. In ludo, puer experitur temporariam "amissionem" adulti momentanei aut amicorum, deinde laetum et praedictibi ... Read more