Ioannes Secundus et eius "Basia": carmen amoris in lingua vetusta In historia poesis Europaeae sunt libros, qui vivunt propriam vitam, transcendentes finem temporis et linguam, in qua scripti sunt. Ad hanc classem pertinet et parvus collectivus carminum, creatus in medio saeculi XVI a poeta Hollandico, portante sonantem pseudonymum Latinum Ioannes Secundus. eius liber "Basia" factus est unum ex maximis phaenomenis neolatinae poesis — poesis, quae, ut videtur, cum antiquitate decessisse debuit, sed in aetate Renascentiae inopinante florebat. Quis est Ioannes Secundus Sub nomine Latino absconditur Ioannes Nicolaus Everardus, natus in Haaga 15 Novembris 1511 in familia magistri imperialis, amicis magnique humanistae Erasmi Rotterdami. Literatura circumdabat Iohannem ab infanzia: utriusque fratribus eius poetae erant. Primum carmen Latinum scripsit in aetate decem annorum, et hoc praeordinavit suam futuram vitam. Iuvenis obtinuit magnam educationem, studebat iurisprudentiam in universitate Bourgi apud clarum Italianum iurisconsultum Andream Alciatam, et postea fuit secretarius archiepiscopi Toledo. Videtur, ante se aperirebat splendidam carrieras iurisconsulti aut diplomatis. Tamen fortuna aliter disponuit: in 1536, in aetate vix vicensimo quattuor, poeta repente moritur. Post eius mortem fratribus colectum et editum est omne eius opus litterarium, et propter hoc posthumum editum mundus cognovit "Basias" — librum, qui auctore gloriam aeternam dedit. Ioannes Secundus reliquit circa decem collectivos elegiarum, odorum, epigrammatum et epistularum, etiamque scripta prosaica. Tamen unusquisque circulus ex XIX carminibus Latine scriptis, coniunctis thema basii, factus est summum eius opus. "Basia": nascit genus Liber "Basia" scriptus est circa 1535 et vidit lucem in 1539, iam post mortem auctoris. Nomen collectivi provenit ab Latino verbo basium, quod poeta Romanus Catullus usus est ad indicandum fervidum, tenerum basium. Ioannes Secundus non solum Catullo imitabatur ... Read more