Serpens sicut symbol culturalis: ab olim terrae timore ad sapientiam et sanationem In mundo animalium sunt creaturae, quae excitant in homine totum spectrum affectuum — ab horrore ad laudationem. Serpens, fortasse, tenet locum specialis. Ille per terram serpit, sed cum potentibus caelitibus coniunctus est. Ille mortalis periculosus est, sed forma eius facta est symbolis medicinae et sanationis. Ille tentat, sed ipseque custodit thesaurum. In millenariis annis historiae humanae serpens factus est unum ex maximis significativis et contradictoriosis symbolis. Ille in mythis, legendis, fabillis et bibliis apparet — et semper portat suum, specialis sensum. Quomodo ergo intelligere hanc glidens, eludens figuram, quae simul territ et attractat? Serpens biblicus: tentatio et maledictio Incipiamus ab eo pictura serpenti maxime noto in cultura Occidentali — serpente tentatore biblico. In Loco Genesis serpens apparet in Horto Edenico sicut astutus, insidiosus seductor. Ille convinquit Euvam edere fructum de ligno cognitionis boni et mali, promittens ut ipsa «sicut dei» fieret. Propter hoc Adam et Eva ex Paradi expelluntur, et serpens maledicitur Deo: «…tu eris serpens, serpere in ventre tuo, et terram in omnes dies vitae tuae comedes». Ab his temporibus serpens in traditione Christiana factus est symbolis peccati, mendacii, diaboli et mali. Sed in his episodis invenitur et paradoxus. Serpens offeret homini cognitionem. Ille non mendacit: Adam et Eva vere bonum et malum cognoscunt. In his sensu serpens fit non solum mendacius, sed et ductor ad cognitionem, ad maturitatem. Propter hoc certae sectae gnosticae, exempli gratia Ophites, colunt serpentem ut portatorem sapientiae superioris. Ita in fundamento culturae Christianae serpens apparit symbolis duplici: et inimicus, et magister. Antiquitas: ab horrore ad attributum deorum In mythologia Antiqua serpens quoque magnam rollum agit, sed significatio eius plures est. In traditione Graeca vetere serpens cum terra et potentib ... Read more